به گزارش پایگاه خبری غدیر خبر؛؛ در این کارگاه یکروزه که به میزبانی روابط عمومی استان برگزار شد، شرکتکنندگان با یک نظریه مهم جامعهشناختی به نام چارچوبسازی و عادینمایی (گافمن) آشنا شدند. بر پایه این نظریه، وقتی در لحظههای بحران (مثل سیل، زلزله یا جنگ) تصاویری که از عملکرد امدادگران نشان داده میشود، اگر منظم، آرام، قابل پیشبینی و عادی باشد، مردم کمتر دچار وحشت میشوند و اعتمادشان به نهادهای امدادی بیشتر میشود.
ادهمی افزود: اگر مستندساز در فیلم خود، چیدمان منظم چادرها، حرکت بیسروصدای آمبولانسها، لباسهای یکسان و رفتار خونسرد نجاتگران را نشان دهد، ذهن مخاطب پیام میگیرد که اوضاع تحت کنترل است. این پیام ساده، قویترین داروی ضد هراس جمعی است. در مقابل، تصاویر آشفته، دوربین لرزان و صحنههای بیسامان، اضطراب را چند برابر میکند
مرتضی ادهمیبا اشاره به کاربرد عملی نظریههای علم رسانه در مستندسازی امدادی تأکید کرد: برای ثبت یک عملیات نجات در ساحل یا آواربرداری جنگ، باید پشت هر قاب، روایت تعامل نجاتگر با مصدوم، خانواده و جامعه را جستجو کرد. زاویه دید فنی به تنهایی کافی نیست. همچنین استفاده از تدوین روان، نورپردازی یکنواخت و ترکیببندی کلاسیک، مطابق با اصول سینمای شفاف، میتواند حس قابل مدیریت بودن بحران را به مخاطب منتقل کرده و اعتماد عمومی را افزایش دهد.
بخش عملی کارگاه نیز با تمرین واژهیابی بصری در قالب تحلیل فریمهای واقعی از عملیات جنگ های ۱۲ روزه و رمضان( خرداد و اسفند ۱۴۰۴) همراه بود. شرکتکنندگان با استفاده از روش نقشه ذهنی نمادها و چارچوبسازی مثبت، توانستند برای هر صحنه، مفاهیمی مانند انتظار، فداکاری، پیوند خونی، مرز بین زندگی و مرگ را بازنمایی کنند.
مدیر روابط عمومی هلال احمر گیلان در حاشیه این کارگاه گفت: ما به دنبال جنس جدیدی از مستندسازی هستیم؛ مستندی که هم روایت انسانها و نمادهای پشت صحنه باشد و هم با سبک بصری شفاف و نامحسوس آرامش و اعتماد را به جامعه برگرداند.
فرماندار رشت به صورت چهره به چهره، مشکلات مراجعان فرمانداری را بررسی کرد.





دیدگاهتان را بنویسید